اى كاش حرم بودم و مهمان تو بودم
مهمان تو وسفره احسان تو بودم

يك عمر گذشت و سروسامان نگرفتم
اى كاش فقط بى سروسامان تو بودم
...

تا چشم گشودم به دلم مهر تو افتاد
زان روز چو آهوى بيابان تو بودم

طوفان عجيبى است غم عاشقى تو
چون موج اسير تو و طوفان تو بودم

اى گنبد عشق،من خسته دل اى كاش
چون كفتر پربسته ايوان تو بودم

يك پنجره فولاد دلم تنگ تو آقاست
اى كاش ز زوار خراسان تو بودم