حدیث امام حسن عسکری (ع)

امام عسكرى(سلام الله عليه):

اِتَّقُوا اللَّهَ وكونوا زَينًا ولا تَكونوا شَينًا.

از خدا بترسيد و مايه آراستگى و آبرومندى [ما] باشيد، نه باعث عيب و ننگ.


ميزان الحكمة: ح 21781

حدیث برای کاهش غم و انوده

پيامبر خدا(صلی الله عليه و آله):
مَن كَثُرَتْ هُمومُهُ فَعلَيهِ بالاستِغفارِ؛

هر كه غم و اندوهش بسيار شود، استغفار كند.


الكافي: ج 8، ص 93، ح 65 (ميزان الحكمة: ج 3، ص 2275)

حدیث امام حسن عسکری (ع)

امام  حسن عسكرى(سلام الله عليه):

خَيرُ إخوانِكَ مَن نَسِيَ ذَنبَكَ، وذَكَرَ إحسانَكَ إلَيهِ.

بهترين برادر تو آن كسى است كه گناه و خطاى تو را به خود، فراموش كند.

ميزان الحكمة: ح 288

شعر زیبای قزوه برای توبه آدم با نام امام حسین

تجلی کرد دستی پرده بالا رفت آدم را
در آن تاریک روشن ها تبسم کرد عالم را

هوس بارید شیطان پشت گندم زار می خندید
هبوط ناگهان در ناکجا افکند آدم را

نگاهی کرد آدم خیره بر بام بلند عرش
در آنجا دید چرخاچرخ ارواح مکرم را

خدایا توبه آیا قبول افتاد؟ آدم گفت
بگیرم دامن سبز کدامین اسم اعظم را؟

خطاب آسمان: آدم تماشا کن، کشید آن گاه
سرانگشت خدا تصویری از ظهر محرم را

ازل بود و مسیح از اضطرابی سرخ می لرزید
ورق می زد نفس های شهید باغ مریم را

سپس باران گرفت و توبه آدم قبول افتاد
شکوه گریه اش آن جا پدید آورد شبنم را

تمام کشتی پیغمبران ساحل نشین او
به زیر بادبانش بر می افرازند پرچم را

به بام منبری از نی نزول سوره کهف است
و رستاخیزی از اعجاز، قرآن مجسم را

قلم اینجا رسید و خون به بیت آخرم افتاد
در این ظهر عطش آتش به موج دفترم افتاد

داستانهای قرآنی سبت : سکوت در برابر ظلم و گناه

داستان «سبت» كه در قرآن در آيه 163 تا 166 سوره اعراف آمده، خلاصه اش اين است جمعي از بني اسرائيل در ساحل درياي احمر در شهر ايله(به نقلي در زمان حضرت داوود) زندگي مي كردند، خداوند خواست آنها را امتحان كند، توسط پيامبرشان به آنها صيد ماهي در روز شنبه را حرام اعلام كرد، آنها به اصطلاح از راه كلاه شرعي وارد شده، حوضچه هايي در كنار دريا درست كردند، وقتي ماهيها روزهاي شنبه به آن حوضچه ها مي‌آمدند، هنگام غروب، سربند آن حوضچه ها را مي‌بستند، ماهي‌هاي زيادي در آن حوضچه مي‌ماند، بعد در روز يكشنبه و روزهاي بعد آنها را صيد مي‌كردند، و مي‌گفتند خدا ما را از صيد ماهي در روز شنبه نهي كرده نه در روزهاي بعد.

قرآن در آيه 165 سوره اعراف مي‌فرمايد: " آنها را كه ظلم (به خود) كردند و نافرماني نمودند به عذاب سختي گرفتار كرديم، ولي آنها را كه نهي از منكر مي نمودند، نجات داديم."

اما سرنوشت دسته سوم (يعني آنانكه اين فرمان را گوش كردند ولي سكوت نمودند و نهي از منكر نمي كردند) در قرآن به خوبي روشن نيست. (طبق روايت امام صادق (عليه السلام) دو دسته يعني گناهكاران و سكوت كنندگان هلاك شدند و يكدسته يعني نهي از منكر كنندگان نجات يافتند)

عكرمه مي‌گويد: نزد ابن عباس (ابن عباس پسر عموي پيامبر (صلي الله عليه و آله) از علماي بزرگ و مفسرين و محدثين معروف در تاريخ شيعه و سني است.) رفتم و ديدم قرآن بدستش گرفته، مي‌خواند و گريه مي‌كند (علت گريه اش را چنين) گفت: مي‌دانم نهي از منكر كنندگان نجات يافتند و گنهكاران عذاب شدند ولي نمي‌دانم خداوند با سكوت كنندگان چه كرد؟ كه هم اكنون حال ما (كه ساكت هستيم) چنين است. 

(مجمع البيان، ج 4، ص 493)

باتوجه به اينكه طبق ظاهر آيه 166 سوره اعراف و روايات متعدد، گنهكاران به صورت ميمون مسخ شدند و سپس به هلاكت رسيدند، ميمون يك حيواني است كه در تقليد كوركورانه، بارز است، شايد مسخ آنها به صورت ميمون، بخاطر همان تقليد كوركورانه آنها از همديگر در صيد ماهي بوده است.

فقر در نظر دکتر شریعتی

فقر، گرسنگی نیست، عریانی هم نیست 
فقر ، چیزی را " نداشتن " است ، ولی ، آن چیز پول نیست 
طلا و غذا نیست 

فقر ، همان گرد و خاكی است كه بر كتابهای فروش نرفتهء یك كتابفروشی می نشیند 

فقر ، تیغه های برنده ماشین بازیافت است ،‌ كه روزنامه های برگشتی را خرد میكند 

فقر ، كتیبهء سه هزار ساله ای است كه روی آن یادگاری نوشته اند 

فقر ، پوست موزی است كه از پنجره یك اتومبیل به خیابان انداخته میشود 

فقر ، همه جا سر میكشد 

فقر ، شب را " بی غذا " سر كردن نیست 
فقر ، روز را " بی اندیشه" سر كردن است

 دکتر شریعتی

نوشته شده توسط علیرضا مسگری مشهدی  | لینک ثابت | 4 نظر

توصیه آيت‌الله بهجت به يك ايراني مهاجر

آيت‌الله محفوظي با نقل خاطره‌اي از سفر خود به خارج از كشور، درباره دستورالعمل مرحوم آيت‌الله بهجت به يك جوان ايراني مقيم خارج، مطلب جالبي را بيان كرد.

به گزارش مركز خبر حوزه، آيت‌الله محفوظي در نشست طلاب، فضلا و روحانيون شهرستان فومن و شفت گفت: در سفري كه به خارج از كشور داشتم، جواني ايراني، از من درخواست دستورالعمل كرد، جواب دادم، از حضرت آيت‌الله بهجت ‌(ره) دستور بگيريد، نامه‌اي براي آقا نوشت، بعد از مدتي كه به ايران آمد، سؤال كردم، نسخه‌ات را گرفتي؟ گفت: در خواست زيادي داشتم، اما آقا جواب مختصري دادند كه به يك خط هم نرسيد، نوشته بودند: «راه رسيدن به كمال دوچيز است، تعبّد و تحرّز» والسلام، محمد تقي بجهت.
وي افزود: اين جوان خدمت آيت‌الله‌ بهجت رسيد و عرض كرد، آقا نسخه دادي، ولي مختصر بود، آقا گفتند: بگو چه نوشتم. جوان گفت: نوشتيد، راه رسيدن به كمال دو چيز است تعبد و تحرز. آقا گفتند: همين! غير اين نيست.

محفوظي در ادامه با اشاره به آيه «اقْرَأْ كِتَابَكَ كَفَى بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسِيبًا» (14 / اسراء) خطاب به طلاب گفت: علماي اخلاق، قرآن و ائمه معصومين (ع)، راه اول سعادت انسان را ترك معصيت معرفي مي‌كنند.

* پاسخ آخوند حسينقلي همداني به طلاب

استاد خارج حوزه علميه قم خاطرنشان كرد: علماي تبريز نامه‌اي براي آخوند حسينقلي همداني نوشتند كه ما مي‌خواهيم در سير و سلوك وارد شويم، چه كنيم، ايشان در جواب گفتند: گناه نكنيد.

وي در ادامه با اشاره به آيه 110 سوره كهف، كمال واقعي در سير و سلوك و ترك گناه را رسيدن به لقاءالله معرفي كرد و افزود: اين امر ميسر نمي‌شود، مگر اينكه انسان در اين راه سعي و تلاش داشته باشد چون خداوند در سوره انشقاق آيه 6 مي‌فرمايد: «يَا أَيُّهَا الْإِنْسَانُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَى رَبِّكَ كَدْحًا فَمُلَاقِيهِ»؛ اي انسان! با هر رنج و زحمتي در راه عبادت و طاعت حق بكوش كه با پروردگار خود ملاقات خواهي كرد.

* با كدام چشم مي‌توان امام زمان (عج) را ديد؟

اين استاد اخلاق در مورد ارتباط با امام زمان ‌(عج) و لزوم پيراستگي از معاصي خاطرنشان كردند: با كدام چشم مي‌خواهيم حضرت ولي‌عصر ‌(عج) را ببينيم؟! آيا با چشم آلوده مي‌شود آقا را ديد؟ با گوش و زبان آلوده مي‌شود؟! اگر حضرت ولي‌عصر‌(عج) از ما بپرسند با كدام چشم مي‌خواهيد مرا ببينيد؟ چه بگوييم.

وي با استناد به حديثي از اميرالمؤمنين ‌(ع) متذكر شد: حضرت مي‌فرمايند: «ثمرة المحاسبة اصلاح النفس» (غرر الحكم ص 235) يعني؛ نتيجه حسابگري انسان از خود، اصلاح نفس است.

آيت‌الله محفوظي در پايان در مورد لزوم مخالفت انسان با خواهش‌هاي نفساني و حفظ بيت‌المال با نقل روايتي از اميرالمؤمنين ‌(ع) بيان داشت: شخصي ظرف عسلي، براي حضرت آورده بود، حضرت با انگشت خود مقداري عسل برداشت و نگاهي كرد و بعد انگشت خود را با لبه ظرف پاك كرد، آن شخص عرض كرد آيا عسل تقلبي است؟ حضرت فرمود: خير، اما براي من نيست، من پولش را ندادم. عرض كرد: آقا، اين همه طلا و نقره با بار شتران، از بصره براي شما آورده‌اند. حضرت جواب دادند اين اموال براي من نيست مال مستضعفين و فقرا است.