مروری بر روحیات علامه جعفری +عکس های دیده نشده
اهل ورزش بود. از خاطرات بچگی که میگفت، حتما از فوتبال بازیهایش در میدانهای خاکی تبریز میگفت. بزرگ و بزرگتر هم که شد، ورزش را ترک نکرد. نرمش صبحگاهی و پیادهروی جزو برنامه روزانهاش بود. کوهپیمایی و طبیعت گردی هم به خصوص در فصل بهار به همراه دوستان، نشان از روحیه ورزشکاریاش داشت
با همه مشغلههای فکری اعم از تدریس و تالیف و مطالعه که داشت، درخواست مدیر موسسه برای حضور بچهها در منزلشان را رد نکرد. شاید به خاطر همین حسن خلق بود که این عکس در میان همه عکسهای یادگاری که با علاقه گرفته شده، ماندگارترین است.این بچهها الان که بزرگ شدهاند و هر کدام کارهای، حتما خاطره آن روز را در گنجینه خاطرات دارند
برای پروفسور عبدالسلام (فیزیکدان برجسته پاکستانی) هم جالب بود که یک روحانی شیعه تا این حد از علوم جدید آگاهی داشته باشد و صدالبته درباره فلسفه علوم جدید نظر داشته باشد
علاقه وافری به مولوی داشت اما درپاسخ به نادره بودن مولوی گفته بود: پرونده بشر را با مولوی نمیبندم
کتابخانهای غنی داشت. کلی کتاب درباره فقه، مولوی، نهجالبلاغه و علوم روز. فارسی، عربی، انگلیسی، فرانسه و چند کتاب به چند زبان دیگر. کتابخانه استاد علامه، هنوز هم برقرار است. تهران، فلکه دوم صادقیه، بلوار آیتاللـه کاشانی، خیابان حسنآباد جنوبی، کوچه 4، پلاک 23
اهل خنده بود. در سخنرانیهایش هم از لطیفه بهره میبرد. یکی از ماندگارترین سخنرانیهایش، همان سخنرانی است که در آن داستان «خربرفت و خربرفت و خربرفت» را به زبان عامیانه از مثنوی تعریف میکند. شاید همین روحیه کیومرث صابری «گلآقا» را به منزل علامه کشانده بود
گردآوری : پایگاه اینترنتی پرشین وی
خدایا به علمای ما مسوولیت